مثل کوهی

مثل کوهی که سر از آب نیاورد برون

دیر برخواستی از خواب خوش ای بخت نگون !

عقل من گرچه به جز چون و چرا هیچ نداشت

بعد انکار تو دیگر نه چرا داشت ، نه چون

پاسخی در خور پیچیدگی موی تو نیست

می کشد کار من از فکر تو آخر به جنون

"فاضل نظری"